Producent: Automobiles E. Bugatti, Molsheim, Francja

(C) BugattiRevue.com

(C) OldCarandTruckPictures.com

(C) UlitmateCarPage.com

(C) Cadillac.sk
Cytuj:
Z powodu braku zainteresowania znaczniejszych firm samochodowych, francuski automobilklub w latach 1910 i 1911 nie organizował wyścigów Grand Prix ACF. Pozwolono jedynie ogłosić Grand Prix Francji na świeżo zbudowanym torze w Le Mans. Wyścigi te, zorganizowane prze Automobile Club de la Sarthe, dopuszczały również samochody o pojemności nie przekraczjącej 1400 cm3.
Właśnie w tej grupie pojazdów zwyciężył samochód zaprojektowany jeszcze w 1909 roku przez niezwykle utalentowanego konstruktora Ettore Bugattiego, w czasie gdy zatrudniony był w alzackiej fabryce De Dietrich jako doradca techniczny. Bugatti 13 posiadał czerocylindrowy silnik o pojemności 1327 cm3 przy średnicy cylindrów 65 mm ze skokiem tłoka 100 mm i rozrządem zaworowym OHC. W każdym cylindrze były dwa zawory pionowe sterowane za pomocą jednego wału krzywkowego. Blok cylindrów wraz z głowicami był wykonany z jednego odlewu. Wał korbowy obracał się w trzech łożyskach ślizgowych. Napęd przenoszony był z silnika do czterobiegowej skrzyni biegów za pomocą kilkutarczowego sprzegła mokrego, a następnie przez wał napędowy na sztywny most tylny. Silnik osiągał moc 18,4 kW (25 KM) przy 3000 obr/min. Stalowa rama była zawieszona na podłużnych, półeliptycznych resorach piórowych. W wersji wyścigowej model 13 odznaczał się wysokością zaledwie 1150 mm. Samochód o lekkim nadwoziu miał masę własną 310 kg, co umożliwiało osiąganie stosunkowo dużej prędkości 140 km/h.
Bugatti 13 został po raz pierwszy wystawiony w paryskim salonie automobilowym w 1910 roku. Do jego produkcji, a także na dalsze zamówienia niektórych firm (De Dietrich, Deutz, Hermes), Ettore Bugatti założył własny warsztat w Molsheim Ernest Friedrich, który w swojej klasie doprowadził samochód Bugatti z numerem startowym 14 zwycięsko do mety w 1911 roku, uzyskał jednocześnie drugie miejsce w klasyfikacji ogólnej za absolutnym zwycięzcą Hemerym, prowadzącym dziesięciolitrowego Fiata.
Dane techniczne
Okres produkcji: 1910-1920
Nadwozie: 2-drzwiowy, 2-miejscowy roadster
Silnik: rzędowy, 4-cylindrowy, OHC, 2 zawory na cylinder, chłodzony cieczą
Pojemność skokowa: 1327 ccm
Średnica cylindra: 65,0 mm
Skok tłoka: 100,0 mm
Moc maksymalna: 25 KM (18,4 kW) przy 3000 obr/min
Rodzaj napędu: tylny
Ogumienie: 650×65
Szerokość: 1340 mm
Wysokość: 1150 mm
Rozstaw osi: 2540 mm
Rozstaw kół przednich: 1143 mm
Rozstaw kół tylnych: 1143 mm
Masa własna: 310 kg
Prędkość maksymalna: 140 km/h
(C) BugattiRevue.com
(C) OldCarandTruckPictures.com
(C) UltimateCarPage.com
(C) Cadillac.sk
(C) Samochody wyścigowe; Wydawnictwo "Sport i Turystyka", Warszawa, 1987