Citroën GS/GSA to samochód firmy Citroën produkowany w latach 1970-1986, najmniejszy model tej firmy z zawieszeniem hydropneumatycznym.

Model GS jest bezpośrednim protoplastą BX-a i poźniejszej Xantii. Przedstawiony został w sierpniu 1970 roku i został uznany za "Samochód Roku 1971". Powstał jako połączenie koncepcji 2CV i DS. Silnik z "żabki" rozbudowano do 4 cylindrów, zaś z DS wzięto wypróbowane hydropneumatyczne zawieszenie. W modelu GS zawieszenie składało się z:
przód - dwa wahacze poprzeczne, górny łożyskowany na łożyskach stożkowych, dolny na wkładkach typu fluid-bloc, połączone z piastą koła dwoma przegubami kulistymi,
tył - dwa wahacze wzdłużne wleczone, łożyskowane na łożyskach igiełkowych, siłownik zawieszenia w pozycji poziomej.

Kąt pochylenia przedniego koła (nieregulowany) 0°±1°, kąt wyprzedzenia sworznia zwrotnicy (nieregulowany) 1°15' +1°25' -1°15', zbieżność kół (zbieżne do przodu) 0...2 mm.

Silnik tego modelu to typowy, chłodzony powietrzem, boxer o 4 cylindrach położonych płasko, dwa wałki rozrządu - po jednym dla każdej pary cylindrów - napędzane oddzielnymi paskami zębatymi. Kadłub, głowicę i cylindry wykonano ze stopów lekkich. Stosowano skrzynie cztero- i pięciobiegowe, oraz trzybiegową automatyczną. Pierwszy silnik miał pojemność 1015 cm³. Od sierpnia 1972 roku stosowano również silnik o pojemości 1222 cm³, noszący oznaczenie GS 1220. W 1977 roku zamiast silnika o pojemności 1015 cm³ zastosowano boxer o wydłużonym skoku tłoków i pojemności 1129 cm³. Jesienią 1979 r. w modelu GSA.X3 zastosowano silnik typu boxer o pojemności 1299 cm³ i mocy maksymalnej 48 kW (65 KM).

Od września 1973 do 1975 roku produkowano model GS Birotor wyposażony w silnik Wankla o pojemności 995 cm³ i mocy maksymalnej 78,7 kW (107 KM).

W GS połączono hydraulikę zawieszenia z hamulcami - wspólny był regulator, pompa wysokiego ciśnienia i akumulator ciśnienia. Rozwiązanie to było później stosowane m.in. w BX-ie. Był to najmniejszy samochód na świecie który posiadał ten rodzaj zawieszenia. W jego skład wchodził:
zbiornik płynu hydraulicznego,
jednotłokowa pompa wysokiego ciśnienia,
regulator ciśnienia,
akumulator ciśnienia,
zawór bezpieczeństwa z czujnikiem ciśnienia,
cztery elementy hydropneumatyczne,
korektory prześwit w obu osiach,
dystrybutor hamulcowy.

Deska rozdzielcza GS-a tradycyjnie już miała jednoramienną kierownicę, oraz jako ciekawostkę - prędkościomierz, który oprócz szybkości jazdy pokazywał przewidywaną drogę hamowania. To rozwiązanie zostało zarzucone.

Model GSA wprowadzony był do produkcji w 1979 r. i miał on:
inne zderzaki (z wkładką elastyczną),
inne klosze lamp tylnych,
zmienione klamki drzwi i wystrój zewnętrzny oraz wewnętrzny nadwozia,
zamiast klapy bagaĹĽnika wprowadzono klapÄ™ otwieranÄ… razem z szybÄ… do gĂłry (5. drzwi),
poprawionÄ… areodynamikÄ™, Cx=0,34 (wersja GSA.X3 ma Cx=0,318).

Aby obniżyć opór powietrza w wersji GSA.X3 m.in. osłonięto tarcze kół, wyprofilowane zderzaki i spoiler na tylnej ścianie nadwozia.

W ciągu pierwszych 10 lat produkcji powstało 2 miliony samochodów serii Citroën GS/GSA.