Fiat Marea został zbudowany na bazie debiutujących rok wcześniej kompaktów Bravo i Brava.
Są one niemal bliźniacze pod względem technicznym, ale nadwozie sedana jest obszerniejsze. Marea w pełni zasługuje na miano auta rodzinnego. Wewnątrz w komfortowych warunkach mogą podróżować 4 osoby, a bagażnik pomieści spory bagaż. Jeszcze więcej przestrzeni oferuje wariant kombi (Marea Weekend). Sylwetka obu wersji jest atrakcyjna.
Podobać się może również ciekawie zaprojektowane wnętrze, które jest ergonomiczne i wykonane z przyjemnych materiałów (chociaż czasami kiepsko spasowanych). Wśród samochodów używanych auto to cieszy się dużym zainteresowaniem. Głównym czynnikiem zachęcającym jest atrakcyjna cena. Należy się jednak liczyć z tym, że od czasu do czasu trzeba odwiedzić warsztat. Koszty napraw i ceny części nie są jednak wysokie. Akceptując to, za nieduże pieniądze można jeździć dobrze wyposażonym autem o niezłych osiągach i właściwościach jezdnych. Ciekawą propozycją są auta z turbodieslami JTD (Common Rail), które łączą oszczędność z bardzo dobrymi osiągami.

Plusy
Niska cena zakupu
nowoczesny styl
bogata gama silnikĂłw
dobre wyposaĹĽenie

Minusy
Wysoka usterkowość
przeciętne wykonanie
kłopoty ze sprzedażą
kiepska jakość części

auto-swiat.pl

Daewoo Nubira, spełniająca wszystkie zalety auta rodzinnego, jest jednym z najtańszych samochodów na rynku. To efekt braku zaufania do marki. Jednak w sprawdzony samochód warto zainwestować. Linia samochodu to rzecz gustu. Sylwetka Daewoo Nubira może nie zachwyca, ale jest bardziej ponadczasowa od ekstrawaganckich rozwiązań, które szybko się starzeją. Nubira była oferowana najpierw w trzech wersjach nadwoziowych – hatchback, sedan i kombi. Od 1999 r., kiedy dokonano modernizacji modelu (tzw. Nubira II), na rynku pozostały tylko sedan i kombi.
Wnętrze auta jest funkcjonalne. Stylistyka i rozmieszczenie przyrządów są dobre. Jeżeli do czegoś można mieć zastrzeżenia, to do kolorystyki – bardzo dużo szarości. Jak w większości modeli, z przodu siedzi się wygodnie, z tyłu jest sporo miejsca dla dwóch osób, mniej dla trzech. Ale dla dzieci wystarczająco.

Bagażnik sedana ma pojemność 370 l i to trochę mało jak na auto rodzinne. Natomiast bagażnik kombi jest wystarczająco duży - 550 l. Ponadto w aucie jest średniej wielkości schowek z przodu i kieszenie w drzwiach z miejscem na butelkę.

Silniki


Wyboru prawie nie ma. Są tylko dwa silniki – 1,6 l o mocy 106 KM i 2,0 l o mocy 133 KM, oba benzynowe. Silniki mają po 4 zawory w każdym cylindrze, są elastyczne, z dobrymi osiągami i bezawaryjne. Nie są natomiast ekonomiczne ani ciche, szczególnie wersja dwulitrowa. Dlatego ogromna większość właścicieli Nubiry zamontowała gaz z swoich pojazdach. Szczególną troską, na co zwracają uwagę wszyscy przedstawiciele serwisów, należy otoczyć pasek rozrządu. Wymaga on regularnych wymian zgodnie z zaleceniami producenta. Niedopilnowanie tej czynności może doprowadzić do naprawy, której wysoki koszt jest niewspółmierny do ceny samochodu.

Eksploatacja

Generalnie Daewoo Nubira zalicza się do aut mało awaryjnych. Szczególnie dotyczy to samochodów wyprodukowanych od 1999 r., kiedy usunięto wady „okresy dziecięcego” i zastosowano materiały wykończeniowe lepszej jakości. Najsłabszym punktem Nubiry jest zawieszenie. Zestrojone zbyt miękko, daje co prawda komfort jazdy, ale obniża stabilność nadwozia, szczególnie podczas pokonywania zakrętów oraz „dobija” przy przejeżdżaniu przez dziury. Nietrwałe są też elementy zawieszenia, jak np. tuleje metalowo-gumowe wahaczy przednich, łączniki stabilizatorów. Paradoksalnie, w modelach sprzed modernizacji zawieszenie było trochę twardsze.

Z innych usterek sygnalizowanych przez użytkowników, należy zwracać uwagę na awarie wałka pośredniego kolumny kierownicy objawiające się niewracaniem kierownicy po skręcie, a także uszkodzenia pompy paliwa i układu chłodzenia. Bywają też problemy z układem wydechowym, defekty osprzętu elektrycznego, m.in. pękanie przewodów zapłonowych.

Daewoo Nubiry nie kupowano i nie kupuje się dla prestiżu. To funkcjonalne auto rodzinne. Oferta na rynku jest spora, ale dominują samochody z lat 1998 – 2000. Trudno spotkać młodsze. Oferowane Nubiry mają dość bogate wyposażenie i w dużej części dostosowane są przez swych właścicieli do jazdy na gazie. Auto ma też dobre zabezpieczenie antykorozyjne. Jeżeli w jakimś modelu występują ogniska korozji, warto sprawdzić czy nie jest to pojazd powypadkowy. Jeżeli poprzedni właściciel dbał o samochód, przestrzegał terminów przeglądów, wymienił kiepskie koreańskie opony i zdążył już usunąć największe mankamenty auta, to warto zainwestować w używaną Daewoo Nubirę.

Wady:
- znaczna utrata wartości,
- miękkie zawieszenie,
- średnia jakość wykonania.

Zalety:
- dynamiczne silniki,
- przestronne wnętrze,
- bogate wyposaĹĽenie.

motofakty.pl

Atutem Octavii jest korzystne zestawienie walorów użytkowych z ceną zakupu auta, a do słabych punktów należy ubogie wyposażenie niektórych egzemplarzy i słabe silniki.

Konstruktorzy Skody poszli drogą tworzenia samochodu klasy średniej na płycie podłogowej auta kompaktowego. Wykorzystana przez Czechów platforma znalazła zastosowanie między innymi w Audi A3 i VW Golfie IV.

Mając narzucony, niewielki rozstaw osi (251 cm) projektanci zmuszeni byli maksymalnie wydłużyć zwisy pojazdu by osiągnąć długość nadwozia typową dla „średniaków” (451 cm). Mimo tak drastycznego zabiegu „rozciągania” udało się stworzyć pojazd o dobrych proporcjach.

Swoją zasługę miał w tym odpowiedni dobór szerokości (173 cm) i wysokości samochodu (143 cm). Efekt końcowy to obszerny liftback (tylna pokrywa podnosi się wraz z szybą), dysponujący dużą przestrzenią w przedniej części przedziału pasażerskiego i w bagażniku (528/1328 l).

Miejsca brakuje jedynie na nogi pasażerów tylnej kanapy. Rekompensatą za ten mankament jest spory wybór silników spod znaku Volkswagena, w tym również słynnych turbodiesli z serii TDI. Istnieje także możliwość wyboru różnych wersji, choćby z napędem 4x4 lub sportowej RS. Masywne nadwozie budzi zaufanie, a solidnością znacznie przewyższa wiele aut kompaktowych.

Niestety, nie w każdym egzemplarzu można to poprzeć kompletem poduszek powietrznych. Dwie czołowe były dostępne od początku produkcji, boczne wprowadzono dopiero po modernizacji w 2000 r.

Octavia pojawiła się 1996 r. z benzynowymi silnikami 1.6 o mocy 75 lub 101 KM i 1.8 20V o mocy 125 KM. Dostępny był również diesel 1.9 D (68 KM) i turbodiesel TDI (90 KM). Wiosną 1998 r., wraz z pojawieniem się odmiany kombi do oferty dołączyły benzynowy, 150-konny 1.8 20V oraz turbodiesel 1.9 TDI.

Jesienią 1999 r., kiedy zaczęto oferować napęd 4x4, zaproponowano też nowe jednostki napędowe, obie benzynowe - 1.4 (60 KM) oraz 2.0 (116 KM). Modernizacja Octavii latem 2000 r. przyniosła kolejne silniki w ofercie - benzynowe 1.4 16V (75 KM) i 1.8 16V (180 KM). Ten ostatni zarezerwowany był jednak dla sportowej wersji RS. W wersji z napędem 4x4 pojawił się turbodiesel 1.9 TDI z pompowtryskiwaczami (101 KM). Z benzynowych silników godne polecenia są jednostki z pięcioma zaworami na cylinder – mało awaryjne i oszczędne.

Odmiany turbodoładowane wypadają w ocenach jeszcze lepiej, ale są droższe. Jeśli turbodiesel, to raczej 110-konny. Ma sporo lepszą dynamikę od 90-konnego, zużywając przy tym mniej paliwa. Nie można za to polecić silników 1.4 (60 KM), 1.4 16V (75 KM) i 1.9 D. Dla tak dużego samochodu jak Octavia są one zbyt słabe.

Wersje z silnikiem 1.6 (101 KM) można kupić za 16 000 - 35 500 zł (roczniki 1998 - 2004), a 1.8 20V (125/150 KM) za 18 000 - 37 000 zł (roczniki 1998 - 2003). Za turbodiesle 1.9 TDI trzeba zapłacić od 22 000 do 39 000 zł (roczniki 1998 - 2004).

Eksploatacja

Silniki Volkswagena, montowane w Octavii mają te same usterki, co w samochodach z Wolfsburga. Osprzęt nie dorównuje trwałością układowi tłokowo - korbowemu. Zawodzą przepływomierze powietrza i pompy paliwa. I nie zdarza się to wyłącznie przy bardzo dużych przebiegach, wystarczy kilkadziesiąt tysięcy kilometrów.

Podobnie jest z pompami cieczy chłodzącej. W turbodieslach TDI tradycyjnie trzeba pilnować przebiegów przewidzianych dla paska rozrządu. W egzemplarzach z pierwszych lat produkcji przebieg dla paska to 60 tys. km. Po modernizacji samochodu w 2000 r., gdy pojawił się TDI z pompowtryskiwaczami, przebieg dla paska rozrządu wzrósł do 90 tys. km.

Prawdziwą ciekawostkę stanowi benzynowy silnik 1,4 l o mocy 60 KM. To dobrze znana z wcześniejszych modeli Skody jednostka napędowa o przestarzałej konstrukcji (wałek rozrządu w bloku silnika). Silnik ten nie jest szczególnie awaryjny, ale bardzo szybko zużywa się w nim napęd rozrządu (krótki łańcuch z kołami zębatymi), rozszczelnia się układ chłodzenia, a czasami może dojść do wypalenia uszczelki pod głowicą.

Skrzynie przekładniowe Octavii raczej się nie psują, ale mogą pojawić się kłopoty z mechanizmem odpowiedzialnym za przełączanie biegów. Podwozie należy do trwałych, co na dziurawych, polskich drogach należy raczej do rzadkości.

Kłopotliwe mogą być tylko jarzma stabilizatora przedniej osi. Najpierw dokuczliwie piszczą przy przejeżdżaniu nierówności, potem wybijają się. Niską trwałość mają łożyska kół i fabryczne amortyzatory. W wersjach z silnikami wysokoprężnymi trzeba liczyć się z szybkim zużyciem przednich tarcz i okładzin hamulcowych. Wady ma również instalacja elektryczna.

Odmawiają posłuszeństwa niektóre odbiorniki energii elektrycznej, czasami tylko z powodu skorodowanych styków. Zdarza się to szczególnie często w egzemplarzach sprzed 1999 r. Ale niesprawnego oświetlenia tablicy rozdzielczej, awarii centralnego zamka czy uszkodzenia czujników ABS można się spodziewać w każdym roczniku Octavii. Podobnie, jak przepalenia bezpiecznika. Ten drobny element może być odpowiedzialny np. za przerwanie pracy pompy paliwa. Z kolei za przepalenie się silnika przednich wycieraczek odpowiedzialność może ponosić zatarty mechanizm dźwigniowy, ukryty w nadwoziu.

Zalety
+ obszerne nadwozie
+ duĹĽy wybĂłr silnikĂłw
+ atrakcyjna cena

Wady
- słaba dynamika podstawowych silników
- ciasnota za przednimi fotelami
- skromne wyposaĹĽenie do 2000 r.

motofakty.pl

Wśród samochodów używanych auto to cieszy się dużym zainteresowaniem

kłopoty ze sprzedażą