Układ osi 2'D1' pojawił się najpierw na kolejach wąskotorowych, ale w latach dwudziestych XX w. zadomowił się również na kolejach normalnotorowych. Najwięcej maszyn o tym układzie osi było we Francji i Hiszpanii, kilka sztuk jeździło w Bułgarii i Polsce (seria Pu29, 3 sztuki). Trzecim krajem, w którym po II wojnie światowej parowozy takie pojawiły się w dużej liczbie była Czechosłowacja. Oprócz parowozów pośpiesznych z trzycylindrowym silnikiem z pojedynczym rozprężaniem pary serii 498.0 i 498.1 (nacisk osi 18 t, prędkość do 120 km/h), zbudowano do wszechstronnego zastosowania na torach o słabej nawierzchni wydajny parowóz o nacisku osi 15 t i prędkości do 100 km/h. W ten sposób powstał najlżejszy parowóz o układzie osi 2'D1'.

Kocioł klasycznej konstrukcji był spawany, palenisko stalowe z komorą spalania, płomieniówkami, termosyfonem i rusztem wstrząsanym. Belkowa ostoja miała przyspawane usztywnienie. Osie wiązane były sztywne, koła osi środkowych miały zwężone obrzeża. Przedni wózek toczny miał możliwość przesuwu na boki, z tyłu zastosowano półwózek Bissela. Zewnętrzny rozrząd Heusingera, tłokowe suwaki miały automatyczny wyrównywacz ciśnienia. Początkowo wszystkie łożyska były ślizgowe. W czasie produkcji 147 parowozów tej serii do 1951 roku wprowadzono kilka zmian: osie i drążki otrzymały łożyska toczne, zastosowano podwójną dyszę wylkotową systemu Kylchap i mechaniczny podajnik węgla, zmniejszono średnicę cylindrów do 530 mm.

Parowozy te były rzeczywiście maszynami uniwersalnymi. Często ciągnęły pociągi osobowe i pośpieszne. W 1981 roku zakończyły regularną eksploatację. Zdolny do jazdy parowóz 475.114 (jedyny pomalowany na zielono) był wystawiany za granicą; między innymi w Chinach. Obecnie jest własnością Narodowego Muzeum Technicznego w Pradze. W dalszym ciągu jest zdolny do jazdy. Spośród wyprodukowanych maszyn 25 dostarczono do Korei Północnej.

Dane techniczne
Państwo: Czechosłowacja
Operator: ČSD
Typ/Seria: 475.1
Układ osi (międzynarodowy): 2'D1'
Silnik: 2 cylindry, para przegrzana
Szerokość toru: 1435 mm
Producent: Škoda, Pilzno, Czechosłowacja
Okres produkcji: 1947-1950
Wyprodukowanych: 147 egz.
Eksploatacja: 1947-1980
Długość całkowita (bez doczepianego tendra): 15 200 mm
Stały rozstaw osi: 5700 mm
Całkowita powierzchnia ogrzewalna kotła (bez powierzchni przegrzewacza): 201 m²
Powierzchnia przegrzewacza: 75,2 m²
Powierzchnia rusztu: 4,3 m²
Nadciśnienie pary w kotle: 16 atm
Średnica cylindrów (wysokoprężnych i niskoprężnych): 570 mm
530 mm
Skok tłoka: 680 mm
Moc: 2012 KM (1480 kW)
Rozrząd: Heusingera
Typ tendra: 935.0
Średnica kół napędnych: 1750 mm
Średnica kół tocznych: 880/1150 mm
Masa własna: 94 000 kg
Masa służbowa (bez tendra): 102 700 kg
Masa służbowa z tendrem: 168 800 kg
Masa kontaktowa: 61 000 kg
Pojemność zasobnika na węgiel: 26 m³
Pojemność zbiornika wody: 14,9 m³
Hamulce: Westingouse/Bozic
Maksymalny nacisk osi: 15,5 t
Maksymalna siła pociągowa: 110 kN
Prędkość konstrukcyjna: 100 km/h
Minimalny promień łuku: 150 m