Wigierska Kolej Wąskotorowa - wąskotorowa kolejka turystyczna o długości 10 km, biegnąca wzdłuż południowego brzegu jeziora Wigry na Suwalszczyźnie, między miejscowościami Płociczno i Krusznik. Kolejka jest cennym zabytkiem techniki oraz jedną z całorocznych atrakcji turystycznych regionu. Latem przewozy odbywają się w odkrytych wagonikach, poza sezonem letnim w krytych i ogrzewanych.

Kolej Leśna w Płocicznie 1916-1989

W czasie I wojny światowej w Puszczy Augustowskiej wybudowano leśną kolejkę wąskotorową o szerokości toru 600 mm do transportu drewna z wyrębu. W latach 1923-1926 kolej rozbudowano. Trasa z Płociczna do Zelwy liczyła 36 km (wraz z odgałęzieniami 50 km). Położone obok szlaku jeziora: Wigry, Wierśnie i Zelwa - były doskonałymi magazynami konserwującymi drewno. W 1989 roku wąskotorówka zakończyła przewozy.

Pod koniec działalności kolejki w 1989 powstał półgodzinny reportaż Waldemara Karwata, zatytułowany Zemsta głuszca. Reportaż ukazywał pracę miejscowych robotników zatrudnionych przy kolejce oraz przyrodę Puszczy Augustowskiej.
W 1991 roku została wpisana do rejestru zabytków pod numerem A-857 z 7.11.1991 jako jedna z najdłużej pracujących kolejek leśnych w Polsce. Ochroną objęto odcinek od Płociczna do szosy Augustów - Sejny, w tym torowisko z mostami i przepustami, parowozownię, zakłady naprawcze, dyspozytornię.

Wigierska Kolej Wąskotorowa 2000-2003
Przez kilka lat, dawna kolej leśna była nieczynna. W 2000 roku postanowiono znów ją uruchomić, tym razem jako atrakcję turystyczną Wigierskiego Parku Narodowego i Puszczy Augustowskiej. Prace restauracyjne przy zabytku rozpoczęto w sierpniu 2000 roku. W latach 2000-2001 wyremontowano 10-kilometrowy odcinek z Płociczna do Krusznika. Wzdłuż szlaku, w atrakcyjnych miejscach Wigierskiego Parku Narodowego, w Puszczy Augustowskiej, niemal nad samymi brzegami Wigier urządzono przystanki widokowe: Binduga, Powały, Bartny Dół. Oficjalnego otwarcia kolejki dokonano 19 maja 2001 roku. Wąskotorówka szybko stała się dużą atrakcją turystyczną Wigierskiego Parku Narodowego.

Wigierska Kolej Wąskotorowa powstała, aby odbudować i chronić zabytkową kolejkę na całej jej długości. WKW czyni starania w celu uzyskania zgody na prace restauracyjne na odcinku od Krusznika do Tartaczyska nad Czarną Hańczą (kolejnych 14 km).

Trasa
Binduga - pierwszy przystanek kolejki. Położony jest nad brzegiem Wigier w miejscu, gdzie dawniej wyciągano z wody spławiane drewno. Z przystanku widać zatokę Wigierki oraz kościół w Gawrych Rudzie.
Bartny Dół - przystanek drugi z widokiem na jezioro Wigry. Widać stąd największe wyspy jeziorne w Polsce: Ordów i Ostrów. W okolicy od XVI w. do lat 30. XIX w. funkcjonowały barcie.
Krusznik - Zielona Karczma - ostatni przystanek w stronę wyjazdową. Kolejka po krótkim postoju rusza z powrotem do Płociczna. Nazwa pochodzi od XVIII-wiecznego miejsca postoju na skrzyżowaniu traktów, które było jedynie osłonięte drzewami - prawdziwa karczma nie istniała.
Powały - przystanek nad jeziorem, położony na rozległej polanie. Niedaleko znajduje się pomost widokowy na wysokim brzegu zbiornika.
Muzeum Kolei Wąskotorowej w Płocicznie/Płociczno Wąskotorowe - zgromadzono tu pamiątki po kolejce leśnej.

Dane techniczne:
Lokalizacja: gmina Suwałki
gmina Nowinka
Rodzaj transportu: kolej wąskotorowa jednotorowa
Data uruchomienia: 1916
Operator: Wigierska Kolej Wąskotorowa s.c.
Szerokość toru: 600 mm
Długość linii w eksploatacji: 10 km
Długość sieci: ok. 50 km
Liczba linii: 1
Liczba stacji: 5