Samochodowa Spółka Akcyjna, którą w 1903 r. założył Henry Ford pod nazwą Ford Motor Co., produkowała kolejno modele: A, B, C, F, K, N, R z silnikami 2-, 4- oraz 6-cylindrowymi. By osiągnąć jak największą wytrzymałość wozu starano się tu nieustannie doskonalić materiały i konstrukcje przy jak najmniejszej wadze. Dopiero w 1908 r. Ford doszedł do modelu T, którego konstruktorem był inżynier Harold C. Wills. Model T miał rzędowy, chłodzony wodą 4-cylindrowy silnik o pojemności 2898 cm3 i mocy 17,6 kW (24 KM) przy 1800 obr/min. Był wyposażony w dolnozaworowy rozrząd.

Iskrownik, stanowiący jednocześnie koło zamachowe typu Johna Heinze, dostarczał prądu już przy najmniejszych obrotach. Przy uruchamianiu silnika za pomocą korby cewka indukcyjna była włączana do suchej baterii. Dalszą nowość stanowiła 2-stopniowa, planetarna skrzynka biegów wbudowana w koło zamachowe, sterowana pedałem i dźwignią hamulca ręcznego. Cała ze stali „blaszana Elżbietka", jak nazywali samochód użytkownicy, miała wszystkie mechanizmy zwodoszczelnymi osłonami. Samochód był obszerny, szeroki i stabilny podczas jazdy. Wysokość prześwitu i mała masa umożliwiały jazdę w każdym terenie. Technicy angielskiego Królewskiego Automobilklubu stwierdzili przy testowaniu w 1910 r., że masa samochodu 658,3 kg jest równomiernie rozłożona na obydwie osie. Samochód osiągał na jednym biegu od 10,8 km/h do 63 km/h.

W 1909 r. Henry Ford zdecydował się na produkcję jednego tylko modelu — T. Wyeliminował pracę rzemieślniczą z produkcji samochodów i zapowiedział, że wszystkie podwozia pochodzące z jego zakładów będą identyczne. W sezonie 1909/1910 cenę samochodu ustalono na 950 dolarów i sprzedano 18 664 egzemplarze. W rok później samochód kosztował 780 dolarów i sprzedano 34 528 sztuk. Wraz ze wzrostem produkcji cena samochodu obniżała się nieustannie. W1913 r. Ford wprowadził ruchomą taśmę montażową. W latach 1916—1917 sprzedano 785 432 samochody po cenie obniżonej do 350 dolarów. Model ford T zalał Amerykę. W 1923 r. produkowano dziennie 10 000 sztuk, a w 1927 r., kiedy zaniechano produkcji tego najbardziej udanego modelu Forda, liczba wyprodukowanych samochodów wynosiła 15 007 033 egzemplarze.

Niezawodność silnika i skrzyni biegów, wytrzymałość, nawet przy niewłaściwym obchodzeniu się z wozem, zdolność do jazdy wkażdym terenie zrobiły z tin Lizzie samochód, którym Ford zmotoryzował cały świat.


Fakty:
skonstruowany przez zespół inżynierów pod kierownictwem Harolda Willsa, nazywany "Tin Lizzie" ("blaszana Elżbietka")
produkowany w latach 1908-1927
do jego produkcji zastosowano po raz pierwszy taśmę produkcyjną: od 1913 r.
w tym modelu po raz pierwszy wprowadzono zamienność części i skatalogowano je
pojazd prosty, tani w obsłudze, tani w naprawie
silnik: rzędowy, 4- cylindrowy, chłodzony cieczą
pojemność skokowa: 2898 cm3
moc maksymalna 16,5-17,6 kW (22,5-24 KM) przy 1800 obr./min.
blok silnika odlany razem z tulejami cylindrowymi
wał korbowy bez przeciwciężarów z 3 łożyskami głównymi
skrzynia biegĂłw: 2-biegowa planetarna
hamulec roboczy: prawy pedał
hamulec pomocniczy: wciśnięcie lewego pedału do połowy z jednoczesnym wysprzęgleniem
jazda w przód: lewy pedał
pierwszy bieg: lewy pedał do oporu
drugi bieg: całkowite odpuszczenie lewego pedału
gaz: manetka przy kierownicy
konstrukcja ramowa
długość: 3350 mm
szerokość: 1690 mm
wysokość: 2005 mm
rozstaw osi: 2540 mm
rozstaw kół przednich: 1435 mm
rozstaw kół tylnych: 1435 mm
masa własna: 540-658,3 kg (wg RAC równomiernie rozłożona na obie osie)
prędkość maksymalna: 63-65 km/h
zuĹĽycie paliwa: 17-20 dm3/100 km
zawieszenie: pojedyńcze resory piórowe poprzeczne
zbiornik paliwa w ramie pod przedniÄ… kanapÄ…
cena spadła z 950 USD w początkach produkcji do 355 USD po I Wojnie Światowej
produkcja rosła z 18 664 szt. w 1909 roku do 1 250 000 szt. w 1921 r.
Ĺ‚Ä…cznie wyprodukowano ponad 15 mln szt. (rekord pobity dopiero przez VW Garbusa)
wyprodukowano liczne wersje nadwoziowe m. in. roadster, torpedo, pick-up

w Polsce inż Czesław Tański na jego bazie zbudował prototyp samochodu pancernego