Interesującym pojazdem nowej formuły, obowiązującej od 1961 roku, był Lotus 25. Colin Chapman, konstruktor pomysłowy i oryginalny zaprezentował w 1962 roku nowość - pojazd z samonośnym nadwoziem skorupowym z blach tłoczonych, tzw. monocoque. Zapoczątkowało to rewolucję w konstrukcji samochodów wyścigowych. Wprawdzie było to rozwiązanie droższe w porównaniu z ramai rurowymi, ale nowa konstrukcja samonośna była lżejsza i bardziej sztywna. Stopniowo zaczęły stosować ją także pozostałe firmy.

Część nośną nadwozia stanowiły lekkie podłużnice o profilu zamkniętym oraz poprzeczki do zawieszenia kół, układu kierowniczego, pałąka przeciwkapotażowego za siedzeniem kierowcy i jednostki napędowej. Koła były zawieszone niezależnie na poprzecznych wahaczach w układzie trapezowym. Sprężyny śrubowe z amortyzatorami teleskopowymi umieszczono z przodu wewnątrz nadwozia, z tyłu zaś były ustawione skośnie przed wałami napędowymi kół. Zbiorniki paliwa o pojemności 115 l znajdowały się po obu stronach kierowcy i za nim. Wykorzystano ośmiocylindrowy silnik Coventry-Climax typu FWMV V8 o średnicy cylindra 63 mm i skoku tłoka 60 mm. Silnik miał pojemność 1496 ccm i osiągał moc 137,6 kW (187 KM) przy 8500 obr/min. Zastosowano zapłon tranzystorowy firmy Lucas i cztery podwójne gaźniki Weber. Napęd był przenoszony przez pięciobiegową skrzynię biegów ZF. Na obręczach kół, odlewanych z elektronu, umocowano hamulce tarczowe firmy Girling. Chapman, konstruując ten model, dążył do minimalizacji powierzchni czołowej pojazdu. Kierowca znajdował się w pozycji półleżącej, a wokół ekstremalnie małej kierownicy nie było ani milimetra wolnej przestrzeni. Nawet cięgno zmiany biegów przechodziło przez boczny zbiornik paliwa. Samochód miał masę 450 kg i osiągał prędkość 280km/h. Doskonałe parametry jezdne i duża moc silnika oraz umiejętności zawodnika Jima Clarka umożliwiły firmie Lotus zwycięstwo w Mistrzostwach Świata producentów samochodów Formuły 1 w roku 1963. Równocześnie Jim Clark, wygrywając siedem z dziesięciu wyścigów Grand Prix i zajmując raz drugie miejsce, zdobył swój pierwszy tytuł Mistrza Świata Formuły 1.

Dane techniczne
Producent: Lotus Cars Ltd., Cheshunt, Herts., Wielka Brytania
Okres produkcji: 1962-1963
Wyprodukowanych: 7 szt.
Konstruktor: Colin Chapman
Kierowcy: Jim Clark - Mistrz Ĺšwiata 1963
Silnik: Coventry-Climax FWMV, 90° V8, umieszczony centralnie
Ĺšrednica cylindra: 63,0 mm
Skok tłoka: 60,0 mm
Pojemność skokowa: 1496 ccm
Stopień sprężania: 11,5:1
Moc maksymalna: 137,6 kW (187 KM) przy 8500 obr/min
maksymalny moment obrotowy: 160 Nm
Skrzynia biegĂłw: ZF manualna 5-biegowa
Napęd: tylny
Hamulce: tarczowe Girling
Zawieszenie przednie: Niezależne, poprzeczne wahacze trapezowe, sprężyny śrubowe, amortyzatory teleskopowe
Zawieszenie tylne: Niezależne, sprężyny śrubowe, amortyzatory teleskopowe
Długość: 3553 mm
Szerokość: 1548 mm
Wysokość: 787 mm
Rozstaw osi: 2286 mm
Rozstaw kół przednich: 1320 mm
Rozstaw kół tylnych: 1345 mm
Masa wlasna: 450 kg
Pojemność zbiornika paliwa: 115 l
Prędkość maksymalna: 280 km/h