Minor był najpopularniejszym samochodem Wielkiej Brytanii do czasu pojawienia się Mini. Oba pojazdy skonstruował ten sam człowiek - Alec issgonis. Nad stworzeniem popularnego samochodu Issigonis pracował już w czasie wojny. W 1948 r. pojawił się Minor. Miał z przodu umieszczony silnik, który napędzał tylne koła. Była to przedwojenna, 4-cylindrowa, dolnozaworowa jednostka napędowa o pojemności 918 ccm i mocy 28 KM, Prędkość maksymalna auta wynosiła 97 km/h. Przednia oś zawieszona była niezależnie, a tylna sztywna na resorach piórowych. Początkowo produkowano wersję dwudrzwiową i kabriolet, a od 1951 r. także wersję 4-drzwiową. Rok później samochód otrzymał gornozaworowy silnik 803 ccm Austina. Dopiero w 1957 r. zrezygnowano z dzielonej przedniej szyby, zastępując ją panoramiczną, zwiększono pojemność silnika do 948 ccm, a potem do 198 ccm. Wersję kombi z charakterystycznym obramowaniem produkowano w latach 1954-1971, o rok dłużej niż sedana. W sumie powstało prawie 1,3 mln Minorów.

Dane techniczne
Okres produkcji: 1948-1971
Wyprodukowanych: 1 368 291 szt
Długość: 3759 mm)
Szerokość: 1524 mm
Wysokość: 1524 mm
Rozstaw osi: 2184 mm
Masa własna: 775 kg (4-drzwiowy sedan)
Silnik: rzędowy, 4-cylindrowy
Pojemność skokowa: 918 ccm
Moc maksymalna: 28 KM
Prędkość maksymalna: 97 km/h