Delage, który w 1926 roku nie był jeszcze całkiem dojrzały pod względem konstrukcji, w roku 1927 stal się najlepszym samochodem wyscigowym. Pierwotnie osmiocylindrowy pojazd konstruktora Alberta Lory'ego z dwoma górnymi wałkami rozrządu osiągał moc 121,4 kW (165 KM) przy 6500 obr/min. Wykluczenie z dwumiejscowego pojazdu pasażera umożliwiło Lory'emu umieszczenie tam skrzyni biegów, obniżenie podwozia i w efekcie zmniejszenie oporów powietrza. Dzięki swemu niskiemu podwoziu Delage stanowił początek nowej koncepcji samochodów wyścigowych.

Model przygotowany na rok 1927 miał moc silnika zwiekszoną do 125 kW (170 KM) przy 8000 obr/min. Rzędowy ośmiocylinder o średnicy 55,8 mm i skoku tłoka 76 mm miał pojemność skokową 1484 cm3. Dwa kompresory tłoczyły mieszankę z czterech gaźników do cylindrów pod ciśnieniem 150 kPa. Mechanizmy napędzane były przez mnóstwo kół zębatych, ułożyskowanych w łożyskach tocznych, których w samym silniku było 48. System kół zębatych z przodu wału korbowego napędzał pompę, kompreseory Roots i dwa wały krzywkowe ponad cylindrami. Wysokonapieciowy iskrownik Boscha miał przekładnię z siedmioma kołami zębatymi. Siła napędowa była przenoszona asymetrycznie wzdłuż podłużnej osi samochodu tak, że pod obniżonym siedzeniem kierowcy przechodził wał łączący, przyłączony do mmechanizmu różnicowego, umieszczonego ekscentrycznie w sztywnym moście tylnym. Koła przednie były zawiesone na podłużnych, półeliptycznych resorach płytkowych z dźwigniowymi amortyzatorami ciernymi. Mechaniczne hamulce działały na wszystkie koła, a ich działanie było wspomagane przez serwourządzenie. Samochód o masie 980 kg osiągał predkość maksymalną 205 km/h.

Zespół Delage w składzie: Benoist, Bourlier, Morel i Divo zwyciężył w tym roku w czterech z pięciu wyścigów Grand Prix. Robert Benoist - czterkorotny zdobywaca zwycięskiego wieńca laurowego - uczestniczył jako jedyny z zespołu w grand Prix Europy, gdzie także odniósł zwycięstwo, jadąc z prędkością średnią 144 km/h.

Niestety, były to ostantnie zawody z udziałem firmy Delage, która w ogóle zaprzestała produkcji samochodów wyścigowych. Louis Delage odsprzedał swoje samochody indywidulalnym zawodnikom, którzy jeżdżąc nimi zdobywali sukcesy jeszcze w końcu lat czterdziestych.