Cytuj:
Urodzony 4 lipca
Fiat 500 Nuova. Następca słynnego modelu 500 Topolino zmotoryzował Włochy, a przy okazji wiele krajów Europy. Prosty i ekonomiczny wzorzec samochodu miejskiego. Przez 18 lat zbudowano ponad 3,8 miliona egzemplarzy. W 2007 roku pięćsetka doczekała się godnego następcy. Dziś najmniejszy Fiat jest popularnym i lubianym klasykiem.
Więcej niż skuter
W maju 1945 roku Włochy, byłe państwo Osi, znalazło się w gronie przegranych. Zastrzyk amerykańskiego kapitału w postaci planu Marshalla i zapał mieszkańców umożliwił jednak szybką odbudowę z wojennych zniszczeń i rozwój przemysłu. Wprawdzie nie udało się zniwelować widocznej nawet dziś dysproporcji pomiędzy bogatym Piemontem a biednym południem, to 10 lat po zakończeniu wojny większość obywateli stała się posiadaczami skuterów Lambretta lub Vespa. W sprzyjającym klimacie Półwyspu Apenińskiego stanowiły one doskonały środek transportu do i z pracy oraz na weekendowe wycieczki we dwoje.
Narodziny Tipo 110
Produkowany od 1936 Fiat 500 Topolino nie rokował szans rozwój. Większe Millecento (1100) było już pojazdem znacznie droższym. W sytuacji, gdy planująca zakup auta przeciętna włoska rodzina liczyła każdego lira, FIAT rozpoczął prace projektowe nad najmniejszym modelem. Dla zamożniejszych mieszkańców zatłoczonego Mediolanu czy Turynu miał być drugim pojazdem w rodzinie. Dla szerokiej grupy Włochów stanowił szansę na pierwszy samochód w życiu. Słowem – auto dla każdego.
Oficjalne prace nad małolitrażowym autem zespół kierowany przez Dante Giacosy rozpoczął w listopadzie 1954 roku. W wielu opracowaniach Giacosa figuruje jako jedyny i wyłączny projektant pięćsetki. Nie ujmując nic wielkiemu konstruktorowi, warto wymienić jeszcze nazwisko wybitnego, lecz zapomnianego inżyniera Antonio Fessia.
Napęd
Blok czterosuwowego, górnozaworowego, dwucylindrowego silnika Tipo 110.000 o pojemności 479 ccm, użebrowana głowica oraz skrzynia korbowa zostały odlane ze stopu aluminium. Jednostka osiągała 13 KM przy 4600 obrotach na minutę i była zblokowana ze skrzynią biegów i przekładnią główną. Umieszczono ją z tyłu pojazdu.
Nadwozie
Samonośna karoseria z blachy stalowej posiada dwoje drzwi otwieranych „pod wiatr”. Rozwiązanie stosowano aż do 1965 roku, gdy w modelu F przeniesiono zawiasy do przodu.
Z przodu zamontowano dwa fotele z podnoszonymi oparciami. Pomiędzy nimi umieszczono dźwignię zmiany biegów, obok dźwigni rozrusznika, ssania oraz ogrzewania. Z tyłu – kanapa pozwalająca na przewóz dwojga osób. Później wprowadzono składane oparcie, co ułatwiło przewóz większych przedmiotów, które nie mieściły się do umieszczonego z przodu schowka zwanego szumnie bagażnikiem, o pojemności zaledwie 32 litrów.
Z przodu umieszczono także liczący 22 litry zbiornik paliwa oraz ustawione pionowo koło zapasowe. Wnętrze było ogrzewane ciepłym powietrzem z układu chłodzenia, jednak wydajność systemu sprawdzała się wyłącznie we włoskim klimacie.
Spartańskie wyposażenie to określenie na wyrost: jedyny instrument – prędkościomierz z licznikiem kilometrów oraz kontrolkami umieszczono w okrągłej obudowie nad kierownicą.
Urodzony 4 lipca
Oficjalna prezentacja Fiat 500 Nuova odbyła się 4 lipca 1957 roku w Turynie. Na żywo emituje ją państwowa telewizja RAI. Do zakładu Mirafiori przybywają liczni przedstawiciele mediów z całego świata. Giacosa udziela wywiadów, jest traktowany niemal jak bohater narodowy. Włosi mają swój samochód dla każdego!
Wkrótce ruszyła seryjna produkcja w zakładzie Mirafiori. Najmniejszy z rodziny Fiat błyskawicznie zdobył wielką popularność we Włoszech i poza granicami. Ceny rozpoczynały się na poziomie 490 000 lirów. W tym czasie niewiele większa 600 kosztowała około 600 000 lirów.
Cały artykuł: Urodzony 4 lipca
Źródło: KATALOG dla kierowców / Automobilista
Fiat 500 Nuova. Następca słynnego modelu 500 Topolino zmotoryzował Włochy, a przy okazji wiele krajów Europy. Prosty i ekonomiczny wzorzec samochodu miejskiego. Przez 18 lat zbudowano ponad 3,8 miliona egzemplarzy. W 2007 roku pięćsetka doczekała się godnego następcy. Dziś najmniejszy Fiat jest popularnym i lubianym klasykiem.
Więcej niż skuter
W maju 1945 roku Włochy, byłe państwo Osi, znalazło się w gronie przegranych. Zastrzyk amerykańskiego kapitału w postaci planu Marshalla i zapał mieszkańców umożliwił jednak szybką odbudowę z wojennych zniszczeń i rozwój przemysłu. Wprawdzie nie udało się zniwelować widocznej nawet dziś dysproporcji pomiędzy bogatym Piemontem a biednym południem, to 10 lat po zakończeniu wojny większość obywateli stała się posiadaczami skuterów Lambretta lub Vespa. W sprzyjającym klimacie Półwyspu Apenińskiego stanowiły one doskonały środek transportu do i z pracy oraz na weekendowe wycieczki we dwoje.
Narodziny Tipo 110
Produkowany od 1936 Fiat 500 Topolino nie rokował szans rozwój. Większe Millecento (1100) było już pojazdem znacznie droższym. W sytuacji, gdy planująca zakup auta przeciętna włoska rodzina liczyła każdego lira, FIAT rozpoczął prace projektowe nad najmniejszym modelem. Dla zamożniejszych mieszkańców zatłoczonego Mediolanu czy Turynu miał być drugim pojazdem w rodzinie. Dla szerokiej grupy Włochów stanowił szansę na pierwszy samochód w życiu. Słowem – auto dla każdego.
Oficjalne prace nad małolitrażowym autem zespół kierowany przez Dante Giacosy rozpoczął w listopadzie 1954 roku. W wielu opracowaniach Giacosa figuruje jako jedyny i wyłączny projektant pięćsetki. Nie ujmując nic wielkiemu konstruktorowi, warto wymienić jeszcze nazwisko wybitnego, lecz zapomnianego inżyniera Antonio Fessia.
Napęd
Blok czterosuwowego, górnozaworowego, dwucylindrowego silnika Tipo 110.000 o pojemności 479 ccm, użebrowana głowica oraz skrzynia korbowa zostały odlane ze stopu aluminium. Jednostka osiągała 13 KM przy 4600 obrotach na minutę i była zblokowana ze skrzynią biegów i przekładnią główną. Umieszczono ją z tyłu pojazdu.
Nadwozie
Samonośna karoseria z blachy stalowej posiada dwoje drzwi otwieranych „pod wiatr”. Rozwiązanie stosowano aż do 1965 roku, gdy w modelu F przeniesiono zawiasy do przodu.
Z przodu zamontowano dwa fotele z podnoszonymi oparciami. Pomiędzy nimi umieszczono dźwignię zmiany biegów, obok dźwigni rozrusznika, ssania oraz ogrzewania. Z tyłu – kanapa pozwalająca na przewóz dwojga osób. Później wprowadzono składane oparcie, co ułatwiło przewóz większych przedmiotów, które nie mieściły się do umieszczonego z przodu schowka zwanego szumnie bagażnikiem, o pojemności zaledwie 32 litrów.
Z przodu umieszczono także liczący 22 litry zbiornik paliwa oraz ustawione pionowo koło zapasowe. Wnętrze było ogrzewane ciepłym powietrzem z układu chłodzenia, jednak wydajność systemu sprawdzała się wyłącznie we włoskim klimacie.
Spartańskie wyposażenie to określenie na wyrost: jedyny instrument – prędkościomierz z licznikiem kilometrów oraz kontrolkami umieszczono w okrągłej obudowie nad kierownicą.
Urodzony 4 lipca
Oficjalna prezentacja Fiat 500 Nuova odbyła się 4 lipca 1957 roku w Turynie. Na żywo emituje ją państwowa telewizja RAI. Do zakładu Mirafiori przybywają liczni przedstawiciele mediów z całego świata. Giacosa udziela wywiadów, jest traktowany niemal jak bohater narodowy. Włosi mają swój samochód dla każdego!
Wkrótce ruszyła seryjna produkcja w zakładzie Mirafiori. Najmniejszy z rodziny Fiat błyskawicznie zdobył wielką popularność we Włoszech i poza granicami. Ceny rozpoczynały się na poziomie 490 000 lirów. W tym czasie niewiele większa 600 kosztowała około 600 000 lirów.
Cały artykuł: Urodzony 4 lipca
Źródło: KATALOG dla kierowców / Automobilista
.
. Mam nadziejÄ™, ĹĽe to tak szybko nie stopnieje.
