Hmmm wydawało mi się, że kiedyś robiłem galerie SSK

Tez mi się wydawało że to auto już jest ale przeczesałem całe forum i lipton

pionierem

Firma Daimler już w 1921 r. przedstawiła na berlińskiej wystawie swój pierwszy samochód ze sprężarką. Był to typ 6/25/40, który przyniósł firmie światowe pierwszeństwo w seryjnej produkcji samochodów ze sprężarką. Posiadał on silnik o pojemności 1570 cm3, średnicy cylindrów 68 mm, ze skokiem tłoka 108 mm. Wałek rozrządu znajdował się w głowicy cylindrów. Samochód rozwijał prędkość maksymalna. 135 km/h. Sprężarka Roota była włączana specjalnym sprzęgłem przez gwałtowne wciśnięcie pedału przyspieszenia aż do podłogi.

W 1929 r. pojawił się typ SSK. Początkowo posiadał on ten sam silnik co model SS - pojemność 7065 cm3, średnicę cylindrów 100 mm, skok tłoka 150 mm. W wersji seryjnej silnik rozwijał moc 125 kW (170 KM), przy 2900 obr/min, lub 166 kW (225 KM) przy 3300 obr/min.

W tym czasie w wyścigach o wielkie nagrody można było startować na samochodach seryjnych. Model SSK odniósł również serię sukcesów w wyścigach górskich. Do celów wyścigowych podwozie modelu SS zostało skrócone z 3400 mm na 2930 mm, co wyrażała nazwa: SSK — super sport kurz (super sport krótki). W tej sytuacji przy niezmienionej pojemności podniosła się moc silnika do 133 kW (180 KM), przy 2900 obr/min, a z kompresorem do 184 kW (250 KM) przy 3300 obr/min. Samochód w zależności od użytego przełożenia w skrzyni biegów rozwijał prędkość do 200 km/h. Na podwozie montowano różne nadwozia typu roadster kabriolet, odmiany podróżne i wyścigowe.

Odmiany wyścigowe powinny mieć jak najmniejszą masę, dlatego powstała odciążona wersja mercedesa — model SSKL (super sport kurz leicht — super sport krótki lekki). W 1930 r. Hans Nibel, twórca tych udanych modeli, podnosi ponownie ich moc za pomocą sprężarki do 220 kW (300 KM) przy 3400 obr/min. Nadeszła era samochodów wyścigowych firmy Mercedes.

Opanować to monstrum z bezpośrednim układem kierowniczym bez wspomagania, z opornym włączaniem biegów i mało wydajnymi hamulcami, a jednocześnie przy wrażliwym sprzęgle sprężarki udało się niektórym tylko zawodnikom. Należeli do nich Rudolf Caracciola, Manfred von Brauchitsch i Hans Stuck.


Pomimo tego, że rok 1930 upłynął pod znakiem zwycięstw samochodów Bugatti, marka Mercedes-Benz zdobyła sukces w Grand Prix Irlandii, gdzie zwyciężył Rudolf Caracciola z prędkością średnią 139,0 km/h, po mistrowsku prowadząc ten ciężki, lecz mocny samochód.

Mercedes-Benz SSK powstał w 1928 roku, a już w rok później sprzedawany był zawodnikom. Początkowo uczestniczył przeważnie w wyścigach górskich, ale od roku 1929, kiedy to model SS produkowyany był głównie z nadwoziem osobowym, pojawił się także na torach Grand Prix. W porównaniu z typem SS miał skrócony rozstaw osi z 3400 do 2950 mm, stąd oznaczenie SSK (Super Sport Kurz). Moc sześciocylindrowego silnika o pojemności 7063 cm3 (Ø100 × 150 mm) stopniowo rosła od wolnossącego 125,1 kW (170 KM) i doładowanego 165,6 kW (225 KM) w 1928 roku przez wolnossącego 138,5 kW (180 KM) i doładowanego 184 kW (250 KM) w 1929 roku, do wolnossącego 176,6 kW (240 KM) przy 2900 obr/min i doładowanego 220,8 kW (300 KM) przy 3400 obr/min w 1930 roku nawet w wersjach fabrycznych. Silnik osiągał maksymalny moment obrotowy 700 Nm wprzy 2000 obr/min. Zgodnie z przeznaczeniem i w zależności od rodzaju toru wyścigowego stosowano różne stałe przekładnie w moście napędowy i skrzyni biegów. Prędkość maksymalna wynosiła 235 km/h. Opór aerodynamiczny zmniejszano przez opuszczenie lub odjęcie reflektorów wraz z blotnikami. Dzięki temu zmieniało się również przyspieszenie i samochód zwiększał swą prędkość od 0 do 100 km/h w czasie od 10 do 18 sekund.

Ogółem w latach 1928-1934 wyprodukowano około 300 samochodów typów S, SS, SSK i SSKL. W latach 1929 i 1931 najlepszym zawodnikiem prowadzącym model SSK był Rudolf Caracciola, który zajął drugie miejsce w trudnym wyścigu Grand Prix Monaco (1929), zwyciężył w brytyjskim Tourist Trophy (1929) i w Grand Prix Irlandii (1930). W roku 1931 Caracciola zwyciężył na Mercedesie SSK w znanym włoskim wyścigu Mille Miglia, przerywając tym samym passę włoskich zawodników. Caracciola wraz z mechanikiem Wilhelmem Sebastianem startował jako ostatni z dwustu uczestników i trasę o długości 1639,7 km przejechał z rekordową prędkością średnia 100,5 km/h, przy czym na odcinku Brescia-Bolonia osiągnął średnią 154 km/h. W 1931 roku Caracciola wygrał także większość wyścigów górskich, stając się górskim mistrzem Europy. W tym samym roku powstała lżejsza wersja modelu SSK oznaczona jako SSKL.

Dane techniczne
Producent: Daimler-Benz AG, Stuttgart, Niemcy
Okres produkcji: 1927-1932
Wyprodukowanych: 38 szt. (w tym 13 szt. zachowanych)
Konstruktor: Ferdinand Porsche
Nadwozie: 2-drzwiowe cabrio lub roadster
Silnik: rzędowy, 6-cylindrowy, wolnossący lub ze sprężarką Roots, z rozrządem OHC, chłodzony cieczą, umieszczony z przodu
Pojemność skokowa: 7065 ccm
Ĺšrednica cylindra: 100,0 mm
Skok tłoka: 150,0 mm
Stopień sprężania: 5,0:1 lub 5:2:1 lub 6,2:1
Moc maksymalna: 125 kW (170 KM) orzy 2900 obr/min (wolnossący) lub 133 kW (180 KM) przy 2900 obr/min (wolnossący) lub 166 kW (225 KM) przy 3300 obr/min (doładowany) lub 184 kW (250 KM) przy 3300 obr/min (doładowany) lub 220 kW (300 KM) przy 3400 obr/min (doładowany)
Maksymalny moment obrotowy: 450 Nm przy 1920 obr/min lub 458 Nm przy 1900 obr/min lub 562 Nm przy 1900 obr/min lub 688 Nm przy 2000 obr/min
Skrzynia biegĂłw: manualna, 4-biegowa
Napęd: klasyczny-tylny
Hamulce: bębnowe na 4 koła
Obręcze: 6,5×20" lub 6,5×18"
Długość: 4240 mm lub 4775 mm
Szerokość: 1700 mm lub 1803 mm
Wysokość: 1730 mm lub 1422 mm
Rozstaw osi: 2950 mm
Rozstaw kół przednich: 1425 mm
Rozstaw kół tylnych: 1425 mm
Masa własna: 1700 kg lub 1397 kg
Pojemność zbiornika paliwa: 120 l
Prędkość maksymalna: 180 km/h lub 188 km/h lub 196 km/h lub 200 - 235 km/h