1975 Polski FIAT 131p

[kulikowski]

Kolejnym samochodem klasy średniej produkowanym przez firmę FIAT w latach 1974-1984 był FIAT 131. To nowe „dziecko” włoskiego koncernu ujrzało światło dzienne w po raz pierwszy w październiku 1976. Samochód był pomyślany jako następca udanej konstrukcji jaką był Fiat 124. Moment narodzin nowego modelu nie był jednak najlepszy: lawinowo rosnące ceny paliw, kryzys naftowy, niezbyt dobra sytuacja finansowa samego włoskiego koncernu. W założeniu Fiat 131 miał być zatem autem ekonomicznym (kryzys naftowy) i wygodnym.

W drugiej połowie lat siedemdziesiątych auto było montowane z włoskich części na Żeraniu (sedan w wersji Special). W Polsce samochód ten był używany bardzo często przez komunistycznych dygnitarzy. Pomiędzy 27 stycznia a 15 maja 1976 r. na zlecenie Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Samochodów Osobowych przeprowadzono w ITS badania homologacyjne samochodu Fiat 131 p. a dokładnie egzemplarza oznaczonego jako Fiat 131A/S Mirafiori model 1600. Badany w ITS samochód wyprodukowano w 1975 r. i miał przebieg 4624 km. Jednym słowem był już „dotarty”. Jeśli chodzi o nadwozie była to typowa stalowa samonośna Berlina. Wyprodukowany przez FSO samochód mógł przewieźć 5 osób plus około 50 kg bagażu. Na Żeraniu produkowano ok. 1 tys. sztuk rocznie tego samochodu.

Charakterystyka techniczna Fiata 131p według szczegółowych badań ITS przedstawiała się następująco:
Długość całkowita: 4264 mm
Szerokość całkowita: 1642 mm
Wysokość: 1400 mm
Liczba osi:
a) Razem 2
b) z napędem 1
Rozstaw osi: 2490 mm
Rozstaw kół:
a) przednich 1372 mm
b) tylnych 1315 mm
Prześwit poprzeczny: 190 mm
Prześwit podłużny: 180 mm
Najmniejsza zewnętrzna obrysowa średnica zawracania:
a) w lewo 10900 mm
b) w prawo 11200 mm
Najmniejsza wewnętrzna obrysowa średnica zawracania:
a) w lewo 6200 mm
b) w prawo 6700 mm
Masa pojazdu:
a) własna 995 kg
b) gotowego do jazdy 1065 kg
c) całkowita 1395 kg
Nacisk osi przedniej:
a) dla masy własnej 530 kg
b) dla masy całkowitej 630 kg
Nacisk osi tylnej
a) dla masy własnej 465 kg
b) dla masy całkowitej 765 kg
Liczba miejsc Ĺ‚Ä…cznie z kierowcÄ…: 5
Liczba drzwi: 4
Urządzenie ogrzewające – była to nagrzewnica włączona w układ chłodzenia silnika. Nadmuch powietrza podgrzanego do wnętrza pojazdu, odbywał się samoczynnie lub przymusowo pod działaniem dmuchawy powietrznej.
Wymiar ogumienia: najczęściej zakładane były opony o rozmiarze 155 R13. Poza nimi zakładano także opony o wymiarach 165 R13 i 175 R13.
Silnik samochodu Fiat 131 p. był silnikiem spalinowym, tłokowym, czterosuwowym, gaźnikowym. Zapłon był bateryjny. Fiat 131 jeździł przede wszystkim na benzynie E92.
Liczba cylindrĂłw: 4
Układ cylindrów był rzędowy i pionowy.
Średnica cylindra i skok tłoka wynosiły: 84 x 71,5 mm
Pojemność skokowa silnika to 1585 cm3
Stopień sprężania: 9,2
Moc silnika DIN przy 5400 obr/min 75 KM
Moment obrotowy przy 3000 obr/min: 12,6 kGm (124 Nm)
Silnik umiejscowiony był z przodu samochodu, podłużnie, chłodzony był płynem.
Pojemność zbiornika paliwa wynosiła 50 litrów.
Napięcie instalacji elektrycznej wynosiło 12 V.
Samochód wyposażony był w jeden akumulator o pojemności 45 Ah.
Przełożenia i maksymalne prędkości na poszczególnych biegach prezentowały się następująco:
a) I – 3.667- 60 km/h
b) II – 2,1 – 90 km/h
c) III – 1.361-120 km/h
d) IV – 1 – 151 km/h
e) Bieg wsteczny - 3,526
Przełożenie przekładni głównej: 10/39
Hamulce zasadniczy: był hamulcem hydraulicznym, dwuobwodowym, z serwem podciśnieniowym i korektorem w obwodzie kół tylnych. Na kołach przednich były to hamulce tarczowe a na tylnych bębnowe.
Hamulce pomocniczy był to hamulec ręczny, mechaniczny na tylne koła.

Samochód Fiat 131 mógł ciągnąć przyczepę o dopuszczalnym ciężarze 800 kg. Palił 8,5 l paliwa na 100 przejechanych kilometrów.

Samochód Fiat 131p miał wiele zalet. Z pomiarów dokonanych w ITS wynikało, że prędkość 80 km/h samochód z pełnym obciążeniem osiągnął po 11 sekundach, prędkość 100 km/h po 17 sekundach, a prędkość 120 km/h po 27 sekundach. Wyniki te można ocenić jako bardzo dobre, będące na poziomie przyspieszeń samochodów tej klasy innych znanych firm zagranicznych. Mimo to pojazd nie osiągał maksymalnej prędkości 160 km/h. - w rzeczywistości 151 km/h. Prowadzenie pojazdu nie było męczące ani uciążliwe zarówno jeśli chodzi o poziom hałasu wewnętrznego jak i zewnętrznego. Jeśli chodzi o hamulce były one dobrej jakości zarówno dla hamulców ciepłych jak i zimnych. Jeśli chodzi o zużycie paliwa duże zalety pod względem jego ekonomicznego zużycia ujawniały się przy długodystansowych jazdach z prędkościami nie przekraczającymi 100 km/h.

Prowadzenie samochodu było prawidłowe i wygodne. Wszystkie mechanizmy sterowania i kontroli były umieszczone bardzo funkcjonalnie. Fiat 131 p. odznaczał się dużą zwrotnością, oraz bardzo dobrym przyspieszeniu. Sprzęgło działało lekko i płynnie a skrzynia biegów zapewniała możliwość płynnej jazdy w ruchu miejskim. Poduszki i oparcia foteli dawały kierowcy i pasażerom dobrą i wygodną pozycję siedzenia oraz dobrze trzymały ich na zakrętach. Bardzo dobry był nawiew i ogrzewanie regulowane bezstopniowo. Wieloobrotowy silnik płynie przyspieszał, a układ chłodzenia utrzymywał stałą temperaturę płynu chłodzącego. Ponadto silnik miał zwartą zabudowę co powodowało, iż w komorze silnikowej było duża miejsca i sprawiało, iż był łatwy dostęp do elementów silnika i wyposażenia przy ewentualnych naprawach czy konserwacji.

Fiat 131p. miał też kilka wad. Jedną z nich był brak osłon chroniących silnik i instalację elektryczną od spodu samochodu przed wodą i błotem. Samoczynne urządzenie rozruchowe gaźnika nie zawsze było niezawodne i nie zawsze wyłączało się mimo nagrzania silnika. Występowała także duża głośność dmuchawy na drugim stopniu nawiewu. W warunkach eksploatacji w polskim klimacie mankamentem było także zastosowanie niezamykanego korka wlewu paliwa.

(C) WMM
Jerzy Dembiński - Album samochodów FSO; Stowarzyszenie Pracowników i Przyjaciół FSO, Warszawa, 2004
Mirosław Górski - Historia konstrukcji samochdów FSO 1951-2006; Klub Pracowników i Przyjaciół FSO, Warszawa, 2006
Fabryka SamochodĂłw Osobowych 1951-1976; Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa, 1976
Opowieść o FSO Historia tej warszawskiej fabryki; Klub Pracowników i Przyjaciół FSO, Warszawa, 2010
Polskie samochody osobowe; Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa, 1983
Aleksander Rummel - Polskie konstrukcje i licencje motoryzacyjne 1922-1980; Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa, 1985
Stanisław Szelichowski - Sto lat polskiej motoryzacji; Krakowska Oficyna SAB, Kraków, 2003

Ostatnio edytowany przez kulikowski Sob, 10.03.2012, 20:18, edytowano w sumie 3 razy

[sthool]

W tym ciekawym opisie zabrakło pewnej ważnej cechy konstrukcyjnej 131 - czyli zębatkowej przekładni kierowniczej A z tą całkowita powierzchnią cierną szczęk hamulcowych to nie jest jakiś błąd? 0,0392 cm2 to trochę mało.

[nevport]

I długość auta jest podana nieprawidłowo chyba literówka (a raczej "cyfrówka")

[kulikowski]

Poprawione. Niestety, zmieniłem źródło, bo polskie-auta.pl padły Dodałem również wartość momentu obrotowego przeliczonego na Nm.





(C) Zsm.110mb.com
Dayerses.com

[RR ltd Co.]

zmieniłem źródło, bo polskie-auta.pl padły

Twoje hotlinki ich wykończyły?