Pontiac Firebird

[Cheetah]

Geneza nazwy "ognisty ptak" (Firebird) sięga roku 1957, kiedy to GM podczas dorocznej Motoramy przedstawił pierwszy amerykański pojazd z turbiną, nazywany właśnie Firebird. Nazwa była jak najbardziej trafna ponieważ jedno miejscowy bolid napędzany był silnikiem z turbosprężarką o mocy bagatela 279 KW czyli prawie 420 KM!. Ten samochód stał się niewątpliwe sensacją roku w Stanach. Następnie w 1957 roku powstał już drugi model studyjny nazwany Firebird II, ten również miał napęd turbinowy, ale samochód nie był jak jego poprzednik jedno- lecz czteromiejscowy. Ten samochód również był pełen różnych ciekawostek pod względem rozwiązań technicznych m.in.: elektromagnetycznie sterowana automatyczna skrzynia biegów i hydropneumatyczne zawieszanie. W rok później, w 1958 powstał Firebird III (również jako pojazd studyjny) przy opracowaniu którego zespół konstruktorów skupionych wokół słynnego H. Earla puścił wodze fantazji. Powróciła "odrzutowa" sylwetka ze szpiczastym dziobem i pionowymi statecznikami, a we wnętrzu panowała atmosfera niczym z mających powstać dopiero filmów science-fiction. Również w tym aucie nie obeszło się bez przeróżnych dziwacznych rozwiązań. Tak na przykład joystick obsługiwany zarówno przez kierowcę jak i pasażera (umieszczony centralnie) który obsługiwał nie tylko układ kierowniczy i hamulcowy, ale i pedał przyspieszenia. To nie wszystko, samochód wyposażony był w tempomat oraz pseudo ABS i jeszcze coś drzwi auta otwierał... ultra dźwiękowy "pilot", a automatyczna klimatyzacja gwarantowała stałą temperaturę auta nawet na postoju. A to wszystko było przeszło 40 lat temu, "niestety" większość z ciekawostek zaprezentowanych na modelach studyjnych Firebird`a nie zostało wprowadzonych do produkcji seryjnej.
Jednakże oficjalnie historia seryjnego Firebird`a zaczęła się na początku 1967 roku, a dokładniej, 23 lutego miała miejsce premiera pojazdu, a do schyłku tego samego roku wyprodukowano nieco ponad 80.000 sztuk tego pojazdu, co w porównaniu z Mustangiem nie było najlepszym wynikiem. Jednym z głównych inicjatorów całego projektu pod kryptonimem "FIREBIRD" był ni kto inny jak sam pan John Z. DeLorean, który w okresie 1964-69 pełnił funkcję dyrektora w firmie Pontiac. DeLorean jest człowiekiem który przyczynił się w znacznej mierze do rozwoju motoryzacji jego sukcesy niestety zostały uwieńczone klęską, mianowicie w latach `80 jego marzenie o budowie własnego samochodu (który zresztą ujrzał światło dzienne ale w niewielkiej ilości) opłacił bankructwem na pierwszych stronach gazet. Ale wróćmy do Firebird`a... Recepta na sukces nie była nowa i dla wszystkich było jasne, że General Motors, do którego koncernu należał Pontiac, bez skrupułów skopiował udany pomysł Ford`a. Mieszanka atrakcyjnej linii nadwozia, zwartych gabarytów pojazdu, szerokiego wyboru sportowych dodatków i sprawdzonych tanich podzespołów mechanicznych miała przyciągnąć klientów. Firebird i spokrewniony z nim nieco tańszy Chevrolet Camaro nie miały łatwego startu, a detronizacja ich pierwowzoru -Mustanga- była przez lata praktycznie niemożliwe. W 1967 roku Ford sprzedawał 200 konną V8 swego bestsellera w cenie podstawowego modelu Firebirda napędzanego tylko sześciocylindrowym motorem. Mimo to z biegiem lat Firebird znalazł sobie trwałą pozycję na rynku, w czym zasługa przede wszystkim mnogości opcji w wyposażeniu oraz konkurencyjnej ceny, choć nieco wyższej od konkurenta ze stajni Ford`a. Zgodnie z amerykańskim zwyczajem i tradycją do Firebird`a można było przeszczepić każdy silnik z oferty Pontiac`a. Tuż po premierze Pontiac oferował swoim klientom wyśmienity model "400" z silnikiem V8 a przy tym 326 KM "zamkniętych" w bloku silnika. Jak nakazuje amerykańska tradycja, iż samochód rokrocznie jest poddawany retuszom, tak też było w przypadku tworu Pontiac`a. W 1968 roku wprowadzono dość duże zmiany przodu i jak niektórzy mówią iż go przestylizowano, no cóż... kwestia gustu, mi się podoba. Natomiast w marcu `69 wprowadzono do produkcji słynną odmianę TransAm. Różniła się ona od tańszych modeli wzmocnionym zawieszeniem, które m.in. otrzymały dodatkowy stabilizator, TransAm wyposażony był również w tarczowe hamulce z przodu, wspomaganiem kierownicy o sile zależnej od prędkości pojazdu z jaką się poruszamy oraz detalami nadwozia i wnętrza. Te "detale" to jeszcze nie wszystko, przychodzi czas na najlepsze, mam na myśli silnik, który w serii osiągał 242 KW, czyli magiczne 330 KM, a za dopłatą można było otrzymać podrasowaną wersję owego silnika, czyli 347 KM.

W lata siedemdziesiąte wkroczono zmieniając zasadniczowygląd pojazdu. Sylwetka wozu stała się bardziej agresywna, pojawiły się w niej także tradycyjna elementy stosowane do dziś, pozwalające bez zastanowienia odróżnić Firebird`a od konkurencji (z wyjątkiem kuzyna z Chevrolet`a, chodzi o Camaro). Mało by brakowało o Firebird zniknąłby z programu Pontiac`a, już w 1972 roku zastanawiano się czy dalej ciągnąć produkcję "Ognistego ptaka". Nie było to tylko spowodowane kryzysem paliwowym, ale również mniejszym popytem na te samochody. Zarząd Pontiac`a był jednak łaskawy dla fanatyków tego pojazdu i pozostawił go w sprzedaży. Niestety TransAm`a już w 1974 roku starano się uspokoić, linia nadwozia niebyła już tak agresywna jak dotychczas, a silnik... musiał zadowolić się "marnymi" 185 końmi, które rozpędzał tą bryczkę od 0 do 100 km/h w niespełna 10sekund, kiedy to jego 4-letni poprzednik rozpędzał się do "setki" w zaledwie 6,5 sekundy. Lata siedemdziesiąte przyniosły w USA również znaczne zaostrzenie przepisów, jeśli chodzi o emisje spalin (i inne takie głupoty...). Samochody sprzedawane w tym kraju musiały przejść rutynowe próby zderzeniowe, a w niektórych stanach na przykład w Kalifornii zażądano dodatkowego ograniczenia szkodliwych składników spalin, tak hojnie wydzielanych przez potężne silniki - "Mały Fiat" (126p) też nie jest za ekologiczny . Tym właśnie - i oczywiście kryzysem paliwowym - wytłumaczyć trzeba odejście konstruktorów pojazdów od szalonego "wyścigu zbrojeń" końca lat sześćdziesiątych. W latach `70 oferowano mnóstwo silników zarówno sześcio-, jak i ośmiocylindrowych. U schyłku lat `70 konstruktorzy przypomnieli sobie o czymś takim jak pojazd otwarty, co prawda nie był to kabriolet lecz targa tzw. T-bar. Końcem 1981 roku wszedł na rynek nowy Firebird lecz zachował on swój dotychczasowy charakter i styl.


Informacje pochodzÄ… ze strony
http://www.oldtimers.hg.pl

[Seth]

zdjecia siępowtarzają i tematy też. ale samochód boski. kocham go wszystkim oczywiście, do tej nowej generacji, czyli bodajże do 94

[Cheetah]

Popraviłem povtarzające się zdjęcie!

[Chicken]

o boże jeden z najpiękniejszych wozów ... normalnie klasyk, ten na drugim zdjęciu '' najpiekniejszy '' ... cudo :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:

[mike]

niezly, ale czy taki cudowny???

[-=Sadek=-]

1967



1968



1969


(C)dealsonwheels.com

[basior]

Te autka mi siÄ™ nawet podobajÄ…!!!

[kornol]

Piękne,wspaniałe,cudowne samochody.
Stare amerykańskie auta są po prostu klasą same w sobie.
Super samochody.

[Wilu]

Jak większośc aut z tej epoki, po prostu genialny

[Dave]

niby fajny, ale zawsze bardziej podobal mi sie Trans Am

[lordzofmafia]

Po co zdublowaliście temat?? Przecież TransAm to najmocniejsze wersje Firebird'a...

[Dave]

Po co zdublowaliście temat?? Przecież TransAm to najmocniejsze wersje Firebird'a...

who cares?
Trans Am to legenda, zasluguje na swoj oddzielny temat, bo to nie jest tak jak w dzisiejszych samochodach ze wersja sport rozni sie od normalnej spojlerem i silnikiem wiekszym o 0.5 litra...

[Wilu]

Pontiac Firebird Trans-Am 30th Anniversary



(C) fast-autos

[Szakall69]

nie powiem - autka Ĺ‚adne ale z tej "epoki" sÄ… Ĺ‚adniejsze

[Seth]

1968 Pontiac Firebird 350

1971 Pontiac Firebird Esprit 350

1979 Pontiac Firebird Convetible

1988 Pontiac Firebird 5.0

1996 Pontiac Firebird





http://auta5p.car.cz/

[Dave]

1988 Pontiac Firebird 5.0

To nie jest czasem Trans Am?

[Seth]

Firebird Trans American TPI 5.0 konkretnie

[Wilu]

A to tego to nie wiedziałem

[Seth]

przynajmniej tak mi siÄ™ wydaje

[Dave]

Firebird Trans American TPI 5.0 konkretnie

heh, wiedzialem Firebird ma zawsze szpiczasty przĂłd a Trans Am nie