[ historia ] Fiat 500 Nuova

Urodzony 4 lipca

Fiat 500 Nuova. Następca słynnego modelu 500 Topolino zmotoryzował Włochy, a przy okazji wiele krajów Europy. Prosty i ekonomiczny wzorzec samochodu miejskiego. Przez 18 lat zbudowano ponad 3,8 miliona egzemplarzy. W 2007 roku pięćsetka doczekała się godnego następcy. Dziś najmniejszy Fiat jest popularnym i lubianym klasykiem.

Więcej niż skuter
W maju 1945 roku Włochy, byłe państwo Osi, znalazło się w gronie przegranych. Zastrzyk amerykańskiego kapitału w postaci planu Marshalla i zapał mieszkańców umożliwił jednak szybką odbudowę z wojennych zniszczeń i rozwój przemysłu. Wprawdzie nie udało się zniwelować widocznej nawet dziś dysproporcji pomiędzy bogatym Piemontem a biednym południem, to 10 lat po zakończeniu wojny większość obywateli stała się posiadaczami skuterów Lambretta lub Vespa. W sprzyjającym klimacie Półwyspu Apenińskiego stanowiły one doskonały środek transportu do i z pracy oraz na weekendowe wycieczki we dwoje.



Narodziny Tipo 110
Produkowany od 1936 Fiat 500 Topolino nie rokował szans rozwój. Większe Millecento (1100) było już pojazdem znacznie droższym. W sytuacji, gdy planująca zakup auta przeciętna włoska rodzina liczyła każdego lira, FIAT rozpoczął prace projektowe nad najmniejszym modelem. Dla zamożniejszych mieszkańców zatłoczonego Mediolanu czy Turynu miał być drugim pojazdem w rodzinie. Dla szerokiej grupy Włochów stanowił szansę na pierwszy samochód w życiu. Słowem – auto dla każdego.
Oficjalne prace nad małolitrażowym autem zespół kierowany przez Dante Giacosy rozpoczął w listopadzie 1954 roku. W wielu opracowaniach Giacosa figuruje jako jedyny i wyłączny projektant pięćsetki. Nie ujmując nic wielkiemu konstruktorowi, warto wymienić jeszcze nazwisko wybitnego, lecz zapomnianego inżyniera Antonio Fessia.

Napęd
Blok czterosuwowego, górnozaworowego, dwucylindrowego silnika Tipo 110.000 o pojemności 479 ccm, użebrowana głowica oraz skrzynia korbowa zostały odlane ze stopu aluminium. Jednostka osiągała 13 KM przy 4600 obrotach na minutę i była zblokowana ze skrzynią biegów i przekładnią główną. Umieszczono ją z tyłu pojazdu.

Nadwozie
Samonośna karoseria z blachy stalowej posiada dwoje drzwi otwieranych „pod wiatr”. Rozwiązanie stosowano aż do 1965 roku, gdy w modelu F przeniesiono zawiasy do przodu.
Z przodu zamontowano dwa fotele z podnoszonymi oparciami. Pomiędzy nimi umieszczono dźwignię zmiany biegów, obok dźwigni rozrusznika, ssania oraz ogrzewania. Z tyłu – kanapa pozwalająca na przewóz dwojga osób. Później wprowadzono składane oparcie, co ułatwiło przewóz większych przedmiotów, które nie mieściły się do umieszczonego z przodu schowka zwanego szumnie bagażnikiem, o pojemności zaledwie 32 litrów.
Z przodu umieszczono także liczący 22 litry zbiornik paliwa oraz ustawione pionowo koło zapasowe. Wnętrze było ogrzewane ciepłym powietrzem z układu chłodzenia, jednak wydajność systemu sprawdzała się wyłącznie we włoskim klimacie.
Spartańskie wyposażenie to określenie na wyrost: jedyny instrument – prędkościomierz z licznikiem kilometrów oraz kontrolkami umieszczono w okrągłej obudowie nad kierownicą.

Urodzony 4 lipca
Oficjalna prezentacja Fiat 500 Nuova odbyła się 4 lipca 1957 roku w Turynie. Na żywo emituje ją państwowa telewizja RAI. Do zakładu Mirafiori przybywają liczni przedstawiciele mediów z całego świata. Giacosa udziela wywiadów, jest traktowany niemal jak bohater narodowy. Włosi mają swój samochód dla każdego!
Wkrótce ruszyła seryjna produkcja w zakładzie Mirafiori. Najmniejszy z rodziny Fiat błyskawicznie zdobył wielką popularność we Włoszech i poza granicami. Ceny rozpoczynały się na poziomie 490 000 lirów. W tym czasie niewiele większa 600 kosztowała około 600 000 lirów.

Cały artykuł: Urodzony 4 lipca

Źródło: KATALOG dla kierowców / Automobilista

Ostatnio edytowany przez trynid.pl Śro, 23.12.2009, 18:57, edytowano w sumie 2 razy

[Le Cobusier]

gdyby nie fiat, w garażu stał by volkswagen Grat! Tak na serio to autko było dla Włochów tym, czym dla starszych pokoleń Polaków PF126. Ciekaw jestem jaki był konfort jazdy tym autkiem

galeria z Motorbase:

[oldtimer 125p]

Wspaniale auto ze wspaniała historia a tu daje l\klimatyczna fotke z prospektu hehe

[Carman]

Im jestem starszy tym bardziej mi się to autko podoba. "Maluch" sporo od niego przejął. Dodam od siebie 3 zdjęcia z ostatniego zlotu samochodów zabytkowych w Bielsku-Białej:



PS: Autko miało wtedy taką popularność, że nie dało się zrobić zdjęcia z przodu bez ludzi .

[POŃCZAK]

carman wpadnij jak bedzie wiecej sniegu na tesco poupalac bokiem or somethin, tez bylem na tym zlocie oldschoolowych wozow.

ogolnie 500tka jest spoko, bardziej klimatyczna od malucha, ale maluch to w naszym kraju ogolnie element krajobrazowy, jak alpy we wloszech, taki urok

[Carman]

carman wpadnij jak bedzie wiecej sniegu na tesco poupalac bokiem or somethin, tez bylem na tym zlocie oldschoolowych wozow.

Nie potrafiłbym się powstrzymać, a mój widok za okno napawa optymizmem na ten temat . Mam nadzieję, że to tak szybko nie stopnieje.

Co do zlotu to chodzę tam co roku od paru lat, ale zdjęcia robię dopiero od trzech. Jak znajdę czas to wrzucę jakąś galerię.

[kulikowski]

(C) Carbodydesign.com

(C) Cartype.com

Giardiniera

(C) Philseed.com

(C) Moto.pl

(C) Wikipedia

film - prezentacja

film - reklama
(C) Youtube.com

Odpowiedzią FIAT-a na niemieckie mikrosamochody lat 50-tych był model 500 (znany też jako Fiat 500 Nuova), produkowany w latach 1957–1975, który skonstruował Dante Giacosa. Ten pojazd, będący następcą modelu Fiat 500 Topolino (1936-1955), o długości 3 m napędzany był 2-cylindrowym silnikiem chłodzonym powietrzem, o pojemności skokowej 479 ccm i mocy 13 KM, który umieszczono z tyłu. Takie położenie jednostki napędowej FIAT stosował już w modelu 600 (1955 r.). Górnozaworowy silnik miał wał rozrządu w kadłubie (OHV) i był zblokowany ze skrzynią biegów i przekładnią główną. Prędkość maksymalna wynosiła 85 km/h. W wyniku licznych modernizacji zwiększono pojemność skokową silnika do 499,5 ccm i moc do 17,5 KM i przeprowadzono modyfikację nadwozia. W 1958 roku zaprezentowano Fiata 500 Sport z silnikiem o pojemności zwiększonej z 479 cm³ do 499,5 cm³ i mocy 21 KM. W 1960 roku pojawia się wersja 500 D z silnikiem z wersji 500 Sport lecz o mocy wynoszącej 17,5 KM. Kolejną nowością było kombi o nazwie Giardiniera 500, która była wyposażona w silnik o mocy 21 KM. W 1965 ukazała się wersja 500F, najpoważniejsza modernizacja, w której zawiasy drzwi przeniesiono na przednią krawędź. W 1972 pojawiła się ostatnia wersja, Fiat 500 R z silnikiem o pojemności 594 cm³ i mocy 18 KM, która była produkowana równolegle ze swoim następcą, Fiatem 126. W porównaniu do modelu F, kilka elementów zostało zmienionych, na stosowane w fiacie 126 (np. tylne zawieszenie silnika, skrzynia biegów z synchronizatorami). Maksymalną roczną produkcję odnotowano w 1970 r. – 351 477 sztuk. W latach 1960-1977 produkowano także odmianę kombi pod nazwą Giardiniera. Miała ona również silnik z tyłu, jednak z poziomo położonymi cylindrami. FIAT-a 500 ze zmienionym silnikiem typu boxer produkowano również w Austrii pod marką Steyr-Puch. Dzięki prostej konstrukcji i przystępnej cenie FIAT 500 zmotoryzował Włochy. W ciągu 19 lat wyprodukowano 3 678 000 tych aut.

Dane techniczne
Okres produkcji: 1957-1975
Wyprodukowanych: 3 678 000 szt.
Nadwozie: 2-drzwiowe
Długość 2970 mm lub 3182 mm (Giardiniera)
Szerokość 1320 mm lub 1323 mm (Giardiniera)
Wysokość 1324 mm lub 1354 mm (Giardiniera)
Masa własna: 470-520 kg
Silnik: rzędowy, 2-cylindrowy, chłodzony powietrzem, umieszczony z tyłu
Napęd: tylny
Pojemność skokowa: 479 ccm lub 499,5 ccm lub 594 ccm
Moc maksymalna: 13,5-15 KM lub 17,5-18-21 KM lub 18 KM
Prędkość maksymalna: 85 km/h lub 95 km/h lub 100 km/h
Zbiornik paliwa: 22 l

(C) Carbodydesign.com
Cartype.com
Philseed.com
Moto.pl
Wikipedia
Youtube.com
Samochody stulecia; Print Shops Prego, Warszawa, 2000

[RR ltd Co.]

Piękny klasyk. I uwielbiam Giardinierę

[RR ltd Co.]

FIAT 500 F 1969 MORETTI


classicdriver.com