Tylko cztery cylindry – za to ogromnie wysokie, 85 x 250 mm – miał Laurin & Klement FCR, czyli 5,7-litrowy, 100-konny bolid Grand Prix z 1909r. (dziwaczne proporcje silnika to rezultat wyścigowej formuły ograniczającej nie pojemność, a powierzchnię tłoków). Fabryczny kierowca, Otto Hieronimus, osiągnął kilka sukcesów. W 1911 r. zwyciężył on w wyścigu górskim Zbraslav - Jíloviště. Na torze Brooklands pobił światowy rekord prędkości. Ponadto startował również w wyścigach m. in. w Simmeringu, Rouen, Trieście.