W 1883 roku w dolnej Bawarii rozpoczęła działalność firma rodziny Glasów. Początkowo, jak głosiła jej nazwa - Reperaturwerkstätte für landwirtschaftliche Maschinen mit Dampfbetrieb - zajmowała się naprawami maszyn rolniczych napędzanych parą. Później zaczęto wytwarzać inne urządzenia potrzebne w pracy na roli. Szczególnym uznaniem cieszyły się siewniki. Po drugiej wojnie światowej podaż na maszyny rolnicze wyraźnie spadła i przedsiębiorstwo rodzinne Glasów zaczęło rozglądać się za nową produkcją. Rozwiązanie znaleziono podczas wyjazdu na wystawę maszyn rolniczych do Mediolanu. Wówczas na włoskich drogach ogromne sukcesy święciła Vespa. Andreas Glas postanowił zacząć w Niemczech wytwarzać takie jednośladowe pojazdy. Po powrocie do Dingolfingen prace konstrukcyjne szybko ruszyły i w lipcu 1951 roku rozpoczęto produkcję skutera, któremu nadano nazwę Goggo, tak jak brzmiało zdrobnienie imienia najmłodszego z rodu Glasów. Seria 04, czyli wilk w owczej skórze Niebawem ten skuter okazał się przebojem niemieckiego rynku. Początkowo był produkowany z silnikiem 125 ccm, a wkrótce potem z jednostką 200 ccm. Wytwarzano także jego wersje z różnymi
wózkami bocznymi oraz z przyczepkami transportowymi. W powojennych Niemczech skuter był etapem pośrednim pomiędzy motocyklem a samochodem. Aby zwiększyć jego mobilność, trzeba było zaopatrzyć go w dach. W lutym 1955 roku na drogi wyjechał Goggomobil, mały samochodzik, który od większości podobnych, ówczesnych konstrukcji różnił się tym, że zamiast jednych frontowych drzwi miał dwoje bocznych i zdolny był przewozić 4 pasażerów. Niemal dokładnie jego kształt odtworzyli nasi inżynierowie w Mikrusie MR300. Goggomobil był produkowany w wielu wersjach nadwoziowych i
silnikowych, z których najmocniejsza osiągała z 400 ccm pojemności silnika 20 KM. Jednak Goggomobil wciąż był tylko mikrosamochodem. Firma Glas postanowiła wprowadzić na rynek większy pojazd. W sierpniu 1958 roku ruszyła produkcja modelu Isar. Początkowo napędzał go 600 ccm, 2-cylindrowy bokser o mocy 19 KM. Rok później był już oferowany z 30-konną jednostką o pojemności 700 ccm. Łącznie do roku 1965 wyprodukowano 87 585 egzemplarzy tego auta. Prawdziwą sensacją okazał się kolejny model firmy serii 04. Zaprezentowane podczas IAA we Frankfurcie w 1961 roku S 1004 w wersji coupé wzbudziło spore zainteresowanie. Auto wyposażono w 992 ccm, 4-cylindrowy, rzędowy silnik o mocy 40 KM. Nowością było zastosowanie po raz pierwszy w seryjnie produkowanej jednostce wału rozrządu napędzanego przez pasek zębaty. Samochód prezentował się dość konwencjonalnie. Uwagę przyciągały dość długie zwisy z przodu i tyłu wozu. Auto miało dość krótki rozstaw osi (2100 mm przy całkowitej
długości 3835 mm). Mocną stroną pojazdu był jego silnik. Ze względu na swe sportowe możliwości Glas S 1004 szybko znalazł wielu sympatyków. W 1965 roku na modelu z serii 04 Gerhard Bodmer wywalczył tytuł mistrza Niemiec w wyścigach samochodów turystycznych. Auto było produkowane w 4 wersjach nadwoziowych jako coupé 2+2 (1962-1965), 2- -drzwiowy sedan (1963-1967), 2-miejscowy kabriolet (1963-1967) oraz hatchback (1966-1967). Do pierwszego silnika, który był w produkcji od maja 1962 r., w styczniu następnego roku dołączyła jednostka o pojemności 1200 ccm, a w marcu 1963 roku ofertę poszerzono jeszcze o silnik 1.3. Wszystkich wersji serii 04 sprzedano łącznie 40 703 sztuk. Nie pomogła nawet włoska stylistyka W roku 1963 na salonie samochodowym we Frankfurcie Glas przedstawił kolejne nowe modele 1300 GT i 1700 GT. Nadwozia tych pojazdów projektował słynny turyński stylista Pietro Frua. Publiczność była zachwycona. Auto znalazło wielu chętnych, jednak strategia sprzedaży pozostawiała wiele do życzenia. Sezon 1966 przyniósł szczytowe osiągnięcie firmy. Na rynku ukazał się Glas z widlastym, ośmiocylindrowym silnikiem o pojemności 2600 ccm. Nad jego projektem ponownie pracował Pietro Frua. Samochód ze względu na swoje klasyczne, włoskie linie został nazwany Glaserati. Kierownictwo firmy Glas coraz słabiej radziło sobie na trudnym rynku motoryzacyjnym. Duże koszty produkcji oraz brak koncepcji przy planowaniu kolejnych inwestycji doprowadziły do upadku przedsiębiorstwa. 10 listopada 1966 roku Glas stał się własnością BMW. Na dotychczas produkowanych samochodach pojawiło się logo nowego producenta, a Glas 2600 V8 niebawem stał się BMW 3000 V8.


źródło:
autoświat.pl

Na pierwszym zdjęciu jeszcze jako tako, zobaczyłem drugie i padłem

Możesz Le Cobusier dać te zdjęcia na jakiś serwer jak np. fotosik albo imageshack? Fotki są z otomoto więc za tydzień, góra 1,5 tygodnia zamiast tego czerwonego dziwactwa będzie pokazywać się napis "Image".

morphydzięki za info, już biorę się do roboty

wspaniały wóz Czy jest choć jeden w Polsce

glas byl produkowany krotko a pozniej firme przejelo BMW wiec w polsce raczej nie ma chyba ze ktos sprowadzil ale na pewno nie byl u nas sprzedawany